Muğla’nın seyyah hanım arıcıları en iyi bal için il il dolaşıyor

0
0
Muğla’nın gezgin kadın arıcıları en iyi bal için il il dolaşıyor
Muğla

Muğla’da seyyah arıcılık icra eden bayanlar, eşleriyle il il dolaşarak en iyi balı üretmeye çalışıyor.

Türkiye çam balı üretiminin ortalama yüzde 80’inin karşılandığı Muğla’da, gezginci arıcılık da mühim yer tutuyor. Çam balının yanı sıra değişik tür ve tatlarda bal elde etmek için bahar döneminde İç ve Doğu Anadolu ile Trakya yaylalarının yolunu tutan gezginci arıcılar içinde oldukça sayıda hanım da bulunuyor.

Eşleriyle il il dolaşan hanım arıcılar, en iyi çiçek balı ve polen üretimi için yüksek yükselti ile nebat zenginliğine haiz bölgelere kovanlarını taşıyor. Kaliteli bal elde etmek için evlerinden, kimi zaman evlatlarından uzak kalan arıcılar, kovanların yakınına kurmuş oldukları baraka yada çadırlarda yaşamlarını sürdürüyor.

“Baharda çıktığımız evimize kışa doğru dönüyoruz”

Dalaman ilçesinde oturan 56 yaşındaki Emine Çepel, AA muhabirine, eşiyle geçimlerini arıcılıktan kazandıklarını söylemiş oldu.

Baharda çıktıkları evlerine kışa doğru döndüklerini belirten Çepel, “Evlenmeden ilkin babamla da arıcılık yapıyordum. Barakalarda oldukça iyi bir yaşamımız olmuyor fakat arıcılık yapmak keyifli. Çocukluktan beri arıcılık yapıyorum, artık eşim olmasa da arıcılık yapabilirim. Ilkin Konya, sonrasında Afyon, hemen sonra da Trakya’ya gideceğiz. Yıl içinde 5-6 bin kilometre yol yapıyoruz. Bebek bakar şeklinde arıları besleyip büyütüyoruz ve bal alıyoruz.” diye konuştu.

“Eşim her türlü arı ve hastalığından anlıyor”

Emine Çepel’in eşi ​​​​​​​Mehmet Çepel de arıcılığın yerine nazaran oldukça zor, yerine nazaran oldukça keyifli bir meslek bulunduğunu dile getirdi.

Eşinin de arıcı olmasının işlerini kolaylaştırdığını özetleyen Çepel, “Eşim her türlü arı ve hastalığından anlıyor. Bal sağımını yapıyor. Arıların kraliçesi eğer olmazsa bal olmaz, arılar biter. Eşlerimiz de bizim kraliçemiz. Bu işi sürdürebilmemiz için eşlerimizin desteği gerekiyor. Onlar da bizlere büyük destek sağlıyor.” dedi.

Çepel, arıcıların en büyük sıkıntılarının tarımsal ilaçlama ve düzmece bal bulunduğunu altını çizdi.

“Senenin yarısında evimde, öteki yarısında çadırda yaşıyorum”

Arıcı Durdu Çakar ise 22 senedir arıcılık icra eden eşine yardım ettiğini söylemiş oldu.

Bal üretiminin meşakkatli bir iş bulunduğunu kaydeden Çakar, “Evlendikten sonrasında eşimle arıcılık halletmeye başladım. İlk başladığımda oldukça korktum. Arı soktuğunda oldukça ağlıyordum. Senenin yarısında evimde öteki yarısında çadırda yaşıyorum. Arıcılığın zorlukları oldukça, güzel yanları da var. Arılarla yaşamak, bal üretmek oldukça güzel bir duygu. Hasat zamanı oldukça keyifli geçiyor.” ifadelerini kullandı.

Mustafa Çakar da baba mesleği arıcılıkla çocukluktan beri ilgilendiğini ve Durdu Çakar ile evlendikten sonrasında eşinin desteğiyle gezginci arıcılık halletmeye başladıklarını söyledi.

Arılarına evlatları şeklinde baktıklarını ve sevdiklerini belirten Çakar, “Eşim devamlı yanımda. Hanım olmasa bu kadar ilerleyemeyiz. Ortalama 7 ayımız gurbette geçiyor. Bal hasadı oldukça tatlı bir hasat.” dedi.

Çakar, Muğla Arı Yetiştiricileri Birliğinin, bölgede yaşanmış olan orman yangınları sonrası kendilerine büyük destek verdiğini sözlerine ekledi.

Seyyah arıcı Çepel ve Çakar aileleri, yaptıkları hazırlıkların peşinden kovanlarını araçlara yükleyerek Konya’ya doğru yola çıktı.

YORUM YAZ

Yorumunuzu girin!
Buraya adınızı girin